Korte keten of slimme keten?

Willen we verduurzamen, dan zal dit steeds vaker in korte ketens plaatsvinden.

De komende jaren worden intensievere ketensamenwerkingen van boer tot bord verwacht. Dit wordt gestimuleerd door de behoefte bij retailers en foodservice om grip te houden op levering van hun (vers)product én om inzicht te krijgen in hoe en waar het geproduceerd is.

Dit laatste is cruciaal om aan de eisen van CSRD-wetgeving te voldoen, maar ook om de consument te helpen in het maken van een duurzame keuze. Dit wordt ook wel ‘mentaal gemak’ genoemd. Oftewel de consument helpen in het maken van de juiste, bewuste keuze op basis van transparante, uniforme duurzaamheidscriteria. 

Willen we verduurzamen, dan zal dit steeds vaker in wederkerige, gesloten ketens plaatsvinden, waarbij alle partijen langetermijnbetrokkenheid uitspreken met gerichte investeringen in de productie én afname van een duurzamer product. 

Wat is een korte keten?

We zien vele definities van de korte keten, in termen van minder schakels tussen boer en consument, minder afstand, minder tijd et cetera. Uiteindelijk is de inrichting van de keten niet het doel, maar vooral een middel om een doel te bereiken.

Inrichting keten is geen doel, maar vooral een middel om een doel te bereiken

De EU hanteert de term ‘slimme ketens’. Slimme ketens richten zich op lokale afzet en streven meerdere doelen na: van betere afzet, betere prijs en een onderscheidend product tot meer inzicht in wie je consument en producent is en efficiëntere samenwerking. Maar vooral kan het waarde toevoegen in sociale context: meer lokale activiteiten, versterken van de leefbaarheid en aantrekkelijkheid van het platteland en versterken van de werkgelegenheid. Een win-win voor alle betrokkenen.

Bron: Korte keten of slimme keten? – Food & Agribusiness (foodagribusiness.nl)